ျခားနားရင္ခြင္
ကြ်န္မ အိပ္ေပ်ာ္ေနရာမွ ႏိုးသည္လည္းမဟုတ္။ အိပ္ေပ်ာ္ေနသည္ လည္းမဟုတ္။ အိပ္ယာ ႏုိးခါနီး မသိတသိ အခ်ိန္ကေလးမွာ ပါးျပင္က ႏူးည့ံတဲ႔အထိအေတြ႕ တစ္ခုကုိ ခံစားရင္းက သာယာၾကည္ႏူးေနမိသည္။ ေမာင့္ရင္ ခြင္မွာ ကြ်န္မပါးေလးအပ္ထားရတဲ႔အရသာဟာ တ ကယ့္ကုိ ရစ္မူးဖြယ္ရာျဖစ္လုိ႔ေနသည္။ ေမာင့္ ရင္ခြင္မွာ မွိန္းေနရင္းက မ်က္လုံး ေလး အသာလွန္ျပီးၾကည့္လုိက္ရင္ ေမာင္႔မ်က္ႏွာ၏ တစ္စိတ္တစ္ပုိင္း ႏွင့္ ေမာင့္ ေမးေစ့ သြယ္ ဝုိင္းဝုိင္းကုိ ေတြ႔ရမည္။
အဲဒီလုိအခ်ိန္မွာ ေမာင္မ်ားႏိုးေနရင္ ကြ်န္မကုိျပဳံးျပီး ၾကည့္ေကာင္းၾကည့္ေနမည္။ အဲဒီ ေနာက္ ေမာင္ကြ်န္မနဖူး ကုိ ႏူးညံ့စြာ နမ္းရွုိက္မည္။ ေမာင္က ကြ်န္မ ကုိတင္းတင္း ၾကပ္ ၾကပ္ ေပြ႔ဖက္လုိက္တဲ႔အခါ ကြ်န္မ ကလည္း ေမာင့္ရင္ခြင္ကုိ အသာနမ္းလွ်က္ ေမာင့္ကုိ ျပန္ျပီးဖက္တြယ္မိမည္။ ေမာင့္ရင္ခြင္ဟာ ကြ်န္မအတြက္ ဆြတ္ပ်ံ႔ ၾကည္ႏူးမွဳေတြ တမ္းတ မက္ေမာမွဳေတြနဲ႔ျပည့္ႏွက္လုိ႔ေနသည္။
ကြ်န္မ မ်က္လုံးကုိအသာဖြင့္ျပီး ေမာ့ၾကည့္လုိက္သည္။ ကြ်န္မ ႏွလုံးသားသည္ ရုတ္တရက္ ဒိန္းကနဲ႔ျမည္ကာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ တုန္ခါသြားပါသည္။ ကြ်န္မမ်က္လုံးကုိ အသာေလး ျပန္မွိတ္ထား လုိက္ရသည္။ ကြ်န္မရင္ခုန္သံကုိ ကြ်န္မ ထိတ္လန္႔ဖြယ္ရာ ၾကားေနရသည္။ ကြ်န္မ ရွက္ရြံ႔မွဳေတြ သိမ္ငယ္မွဳေတြ အျပင္ အျပစ္တစ္ခုကုိ က်ဴးလြန္လိုက္တဲ႔အခါမွာ ခံစားရ တဲ႔စုိးရိမ္ ပူပန္မွဳေတြကုိပါ ေရာေထြးျပီး ခံစားလုိက္ရသည္။ ကြ်န္မမ်က္ႏွာတစ္ခုလုံး တရွိန္းရွိန္း နဲ႔ ပင္ပူလာ သည္။
ကုိဦး သည္ ကြ်န္မကုိ ညင္သာစြာေပြ႔ဖက္လွ်က္ အိပ္ေပ်ာ္ေနစဲျဖစ္သည္။ ကုိဦး၏ အသက္ ရွဴသံကုိ တုိးသက္ ညင္သာစြာ ကြ်န္မၾကားေနရသည္။ ကြ်န္မ နဖူးျပင္ကုိ ကုိဦး၏ ဝင္ေလ ထြက္ေလမ်ားက ညံ့ညံ့သဲ့သဲ့ တုိးခတ္ ေနသည္။ ကြ်န္မသည္ ေႏြးေထြးလွေသာ ကုိဦး၏ ရင္ခြင္တြင္ တခိုက္ခုိက္တုန္ေအာင္ပင္ ခ်မ္းစိမ့္လာသလုိ ခံ စားေနရေလသည္။ ကြ်န္မ ကုိဦး ကုိ စိတ္ထဲမွပင္ အၾကိမ္မ်ားစြာ ေတာင္းပန္ေနမိသည္။
ကုိဦးနဲ႔ကြ်န္မတုိ႔အိမ္ေထာင္သက္ မၾကာေသးပါ။ ကြ်န္မ မူးေဝစြာ ႏုိးထလာခ်ိန္တြင္ ဤ သုိ႔ေသာ ရွက္ရြံ႔ဖြယ္ ရာခံစားမွဳေတြ ကြ်န္မရဲ႔မသိစိတ္က ေမာင့္အေပၚ စြဲလမ္း တြယ္တာ မွဳ ေတြ သည္ယေန႔ထက္တုိင္ၾကြင္းက်န္ေန စဲ။ ကြ်န္မ သက္ျပင္းကုိ မသိမသာေလး ခုိးျပီးခ် လုိက္ရသည္။ ကြ်န္မရင္ေတြ ေလးလံလုိ႔ေနသည္။ ကြ်န္မရွဴ ထုတ္လုိက္ေသာ ေလသည္ အထစ္အေငါ့မ်ားစြာျဖင့္၊ ကြ်န္မ ရင္ေတြကလည္း လွဳိက္လွဳိက္ခါခါျဖင့္ တုန္လုိ႔ ေနေလ သည္။
ကြ်န္မခ်စ္သူ ေမာင္သည္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ဘဝမွသည္ ကုိဦးႏွင့္ကြ်န္မ လက္မထပ္မီ တစ္ ႏွစ္အလုိ အခ်ိန္အထိ ကြ်န္ မနဲ႔အတူ အရိပ္လုိရွိေနခဲ့သူျဖစ္သည္။ ကြ်န္မႏွင့္ေမာင္သည္ ခြဲလုိ႔ခြာလုိ႔ မရတဲ႔စုံတြဲ ရယ္ လုိ႔ အေပါင္းအသင္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားကပင္ ျငဴစူရေလာက္ ေအာင္ တတြဲတြဲႏွင့္ မခြဲႏိုင္မခြာရက္ ခ်စ္ခဲ႔ၾက သူ မ်ား ျဖစ္ခဲ့ ေလသည္။
“အခ်ဳိျမိန္ဆုံးေပ်ာ္ရႊင္မွဳ ကုိ အခ်စ္ျဖင့္ရရွိႏိုင္သည္ …..”
ကြ်န္မ ေမာင့္၏ ေပ်ာ့အိညဳိေမာင္ေသာဆံပင္ေတြကုိ ခ်စ္သည္။ ေမာင့္ရဲ႔လည္ဂုတ္နား ေရာက္ေနေသာ ဆံပင္ ညဳိညဳိေတြ ျဖီးေပးတဲ႔အခါ ေမာင့္ဆံပင္ေတြဟာ ဘီးေနာက္သို႔မလုိက္ခ်င္သလုိ ရုန္းထြက္သြားတတ္သည္။ ေမာင့္ မ်က္ဝန္းေတြကုိ ကြ်န္မၾကည့္မိရင္ ေမာင့္ရဲ႔ အဲ ဒီအၾကည့္ေတြ ေခၚရာေနာက္ကုိ ကြ်န္မ မ်က္စိစုံမိတ္ကာ လုိက္ သြားမိမည္ျဖစ္သည္။ ေမာင္ရယ္ ေသြးလုိက္ရင္ ေတာ့ ကြ်န္မ ရင္ထဲမွာပင္ လွုိက္ကနဲ ျမဴးသြားတတ္သည္။
ကြ်န္မ ခင္ပြန္းကုိဦး တြင္ေတာ့ ေမာင့္မွာလုိ ညုိေမွာင္ေသာဆံပင္ေတြထက္ မဆုိသ ေလာက္ ၾကမ္းရွေသာ၊ အ နည္းငယ္ရွည္လာပါက အဖ်ားတြင္ တြန္႕ ေခါက္သြားတတ္ေသာ ဆံပင္းမ်ဳိးသာရွိသည္။ ကြ်န္မ ကုိဦးကုိ ေခါင္း ေလွ်ာ္ေပးတဲ႔အခါ ကုိဦးက ေမာင့္လုိ ဘယ္ နားေလးကုိ ေတာ့ ႏွိပ္ေပး၊ ဒီနားေတာ့ယားတယ္၊ ဆံပင္ေတြ ကုိ အတင္းၾကီးမျဖီးနဲ႔ေနာ္ လို႔ ကြ်န္မကုိ ဆရာ မလုပ္ပဲ အသာေလးျငိမ္သက္ေနတတ္သည္။ ကုိဦးဆံပင္ေတြကုိ ျဖီး ေပးတဲ႔အခါ သူ႔ဆံပင္ေတြဟာ ဘီးေနာက္ကုိလုိက္မည္ထက္ ဘီးကုိက်စ္လိမ္၍ ဆြဲထား တတ္ေသာ ဆံပင္မ်ဳိး ျဖစ္ေလသည္။
ကုိဦး၏ နက္ေမွာင္ေသာမ်က္ဝန္းေတြသည္ ကြ်န္မမ်က္ဝန္းမွသည္ ရင္ထဲအထိ ထုိးေဖာက္ ျမင္ႏိုင္ေသာမ်က္လုံး မ်ဳိးျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ တည္ၾကည္၍ ၾကင္နာတတ္ေသာ ဒီမ်က္ဝန္း ပုိင္ရွင္တုိ႔သည္ သူတုိ႔ရင္ထဲ ခံစားခ်က္ေတြ ကုိ တစ္ပါးသူမသိျမင္ေအာင္ ဟန္ေဆာင္ဖုံး ကြယ္ထားႏိုင္လြန္းၾကသည္။
ေမာင့္ မ်က္ႏွာသည္ ကုိဦးလုိ ေယာက်္ားဆန္လြန္းေသာမ်က္ႏွာ မ်ဳိးမဟုုတ္။ ေမာင့္မ်က္ႏွာ သည္ မုတ္ဆိတ္ ပသုိင္းကင္းစင္လ်က္ ႏုညက္သည္။ ကုိဦး၏ မ်က္ႏွာကေတာ့ ေဒါင့္ခ်ဳိး တုိင္းတြင္ မုတ္ဆိတ္ေမႊးပသုိင္းေမႊး တုိ႔ ကုိစနစ္တက် ရိတ္ပယ္ ထားသျဖင့္ စိမ္းစုိလုိ႔ေန သည္။ ကုိဦးမ်က္ႏွာက ေမာင့္မ်က္ႏွာလုိ မခ်ိဳေပမယ့္ ကုိဦးရဲ႔ တည္ၾကည္မွဳေတြက ကြ်န္မ ရင္ထဲ မွာ ယုံၾကည့္အားကုိးမွဳေတြကုိ ေပါက္ပြားလာေစသည္။
ကြ်န္မေလ ေမာင့္ခ်စ္သူဘဝမွာ ေမာင့္ရဲ့ေခ်ာေမာလွပမွဳေၾကာင့္ ကြ်န္မရင္ခြင္ထဲကေန ေမာင္ထြက္သြားမွာ ကြ်န္ မကိုထားခဲ႔ျပီ ေမာင္ တျခားေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ့ ရင္ခြင္ ကုိေရာက္သြားမွာ ရူးသြပ္မတတ္ ပူပင္ခဲ႔ရသည္။ ေမာင္ရဲ႔ ေဖာ္ေရြမွုေတြေၾကာင့္ ကြ်န္မနဲ႔ေမာင္ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရန္ျဖစ္ခဲ႔ရသည္။ ေမာင့္ရင္ခြင္မွာ ရွိစဥ္က ေမာင့္ အခ်စ္ေတြ ထက္ ေမာင့္ကုိဆုံးရွဳံးရမွာကုိ စုိးရိမ္ရတဲ႔ခံစားမွဳေတြနဲ႔ပဲ ကြ်န္မစုိးရြ႔ံထိတ္လန္႔ေနခဲ့ရ သည္။
ေမာင့္ႏွုတ္ခမ္းေတြသည္ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ အတြက္ပါးလ်လြန္း သည္။ သုိ႔ေသာ္ ကြ်န္မ အဲဒီေမာင့္ ႏွဳတ္ခမ္းရဲ႔အနမ္းခ်ဳိခ်ဳိေတြေအာက္တြင္ အသိေပ်ာက္လုမတတ္ ရူးသြပ္ မိန္းေမာခဲ႔ရသည္ပဲေလ။ ေမာင့္ရဲ႔ျဖဴႏြဲ႔ တဲ႔ဟန္ပန္ေတြ ၊ ပူေႏြးခ်ဳိျမတဲ႔အနမ္းေတြ၊ ကဗ်ာ ဆန္တဲ႔ေမာင့္စကားေတြ၊ ေမာင္ရယ္ေမာလုိက္ရင္ ကြ်န္မ ဘဝၾကီး တစ္ခုလုံး ျပဳံးေပ်ာ္သြား သလုိ ေတာင္ခံစားခဲ႔ရပါသည္။
ကုိဦးက ေမာင့္လုိ မႏူးည့ံပါ။ ေမာင္ဆုိျပေသာသီခ်င္းေတြ မဆုိထားႏွင့္ သူအလြန္ၾကဳိက္ႏွစ္ သက္ပါသည္ ဆုိ ေသာ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကုိပင္ ေျဖာင့္ေအာင္ဆုိျပတတ္သူမဟုတ္။ ဂီတာတီး ၍ သီခ်င္းဆုိျပ ဖုိ႔ဆုိသည္မွာေတာ့ ကုိဦး ဘဝတြင္ ေတြးေတာင္ေတြးဖူးမည္မဟုတ္ဟု ကြ်န္မထင္သည္။ ေမာင္ ဂီတာတီးျပီးသီခ်င္းဆုိလုိက္ ရင္ ကြ်န္မ ေမာင့္အသံေနာက္သုိ႔စီး ေမ်ာ၍ပါသြားတတ္သည္။ ေမာင့္ဂီတာတီးေသာ လက္သြယ္သြယ္ေတြသည္ ကြ်န္မ မ်က္ လုံး ထဲတြင္ ညင္သာစြာကခုန္ေနတဲ႔ကေခ်သည္ေတြလုိ။
ေမာင္မ်က္လုံးေလး ေမွးစင္းလ်က္ သီခ်င္းညည္းေန ပုံသည္ ကြ်န္မမ်က္လုံးထဲမေတာ့ အ ျပစ္ ကင္းေသာ က ေလးတစ္ေယာက္လုိ။ သုိ႔ေသာ္ ကုိဦးရင္ခြင္ကုိမွီႏြဲ႔ရင္း ဗီစီဒီကာရာ အုိေကေတြနားေထာင္ ရတဲ့အခါက်ျပန္ ေတာ့ ကုိဦးက ကြ်န္မဆံပင္ေတြကုိ ညင္ညင္သာ သာ ပြတ္သပ္ေပးေနတတ္ပါသည္။ ကြ်န္မသည္ ကုိဦး၏ အ ၾကင္နာ ေတြ ေအာက္တြင္ အျပစ္ ကင္းေသာ ကေလးတစ္ေယာက္လုိ အိပ္ေပ်ာ္ခ်င္ခဲ႔ပါသည္။
“ကြ်န္မရဲ႔အသည္းႏွလုံးက မီးပုံေပၚမွာ…….
မီးစေတာက္ခါစက အင္မတန္လွပသေလာက္….
အရွိန္ေကာင္းလာေတာ့ ေလာင္ျမဳိက္လာျပီ…….
သူ႔ရဲ႔ရက္စက္မွုေတြကုိ ျပင္းျပ ပူေလာင္စြာခံစားရျပီ…..”
ကြ်န္မ ရူးမတတ္ ခ်စ္လွပါေသာ ေမာင့္ကုိ ထားျပီး ကုိဦးရဲ႔ရင္ခြင္ကုိ ဘာလုိ႔မ်ား ကြ်န္မခုိ ဝင္ခဲ႔ပါသနည္း။ ကြ်န္ မသူငယ္ခ်င္းအားလုံးက ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဟူေသာေမးခြန္းကိုေမး တုိင္း ကြ်န္မ ရင္ေတြနာက်င္ခဲ႔ရသည္။ ကြ်န္မ ေမာင့္ကုိ အရာအားလုံးထက္ ပုိျပီးခ်စ္ခဲ့ပါ သည္။ ေမာင့္မ်က္လုံးေတြကုိခ်စ္သည္။ ေမာင့္အနမ္းေတြကုိ ခ်စ္သည္။ ေမာင့္ ရင္ခြင္ကုိ စြဲလမ္းမိခဲ့သည္။ ေမာင့္ ဂီတေတြ ေမာင့္သီခ်င္းေတြနဲ႔အတူ ကြ်န္မ ေမာင့္ရင္ခြင္မွာ ေမွး စက္ ခဲ႔ ဖူးသည္။
ေမာင္ ဟာကြ်န္မဘဝမွာ အလုိအပ္ဆုံးလူ၊ ေမာင္ရွိရင္ ကြ်န္မ တြင္အရာရာျပီးျပည့္စုံသည္။ ကြ်န္မဘဝမွာ ေမာင္ မရွိရင္ မျဖစ္ေတာ့ပါဘူးလုိ႔ကြ်န္မသိလုိက္ခ်ိန္မွာ ကြ်န္မကုိ လက္ ထပ္ဖုိ႔ ေတာင္းဆုိခဲ႔သည္။ ေမာင္ ကြ်န္မရင္ ခြင္ကေန ထြက္သြားခဲ႔ရင္ဟူေသာ စုိးရိမ္မွဳေတြေၾကာင့္ ကြ်န္မအနားမွာ ေမာင္ အျမဲရွိေနေအာင္ ေမာင့္ တစ္ မ်က္ႏွာ ကုိ ၾကည့္ ျပီး လက္ထပ္ဖုိ႔ကြ်န္မဆုံးျဖတ္ခဲ့သည္။
ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မ ေမာင့္ကုိ အကဲခတ္မွားခဲ႔ပါသည္။ ကြ်န္မ ကုိလက္ထပ္ပါလုိ႔ေမာင့္ကုိ ေတာင္းဆုိခ်ိန္မွာ ေမာင္ ဘက္က ျငင္းဆုိမွဳဆုိတာကုိ ကြ်န္မထည့္ မတြက္ခဲ့ဘူးေပ။ ေမာင္ ကသူ႔ကုိအခ်ိန္ေပးပါလုိ႔ေျပာခဲ႔ရင္ေတာင္ ကြ်န္မ ခြင့္ျပဳလုိက္ဖုိ႔ျပင္ဆင္ခဲ႔ျပီးျပီ။ ကြ်န္မ အထင္ေတြ လြဲမွားခဲ႔ရသည္။ ေမာင္သည္ ကြ်န္မနဲ့ အတူ ေပ်ာ္ရႊင္ ခဲ့ သည္ မွလြဲ၍ ကြ်န္မ ကုိ လက္ထပ္ေပါင္းသင္းဖုိ႔အသင့္ျဖစ္မေနခဲ့။
ကြ်န္မရင္ေတြ ကုိ တစ္စစီ ဆြဲစုတ္ပစ္လုိက္သလုိပင္ခံစားခဲ႔ရပါသည္။ ေမာင့္ မ်က္လုံးေတြ က ေတာင္းပန္မွုေတြ နဲ႔စုိးထိတ္ေနေပမယ့္ ကြ်န္မ ေမာင့္ကုိ အားကုိုးတဲ့ စိတ္ေတြကေတာ့ ျပဳိက်ပ်က္ဆီးလုိ႔ကုန္သည္။ ကြ်န္မ အ သက္ႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ရွိခဲ့ျပီ။ မိဘေတြရဲ႔ပူပန္မွဳ ေတြ၊ ကြ်န္မဘဝအတြက္ လုိအပ္ေနေသာ လုံျခံဳမွဳေတြ၊ ေမာင္ႏွင့္ အတူ ဖဝါးေျခထပ္ အတူ ရွိေနခဲ႔တဲ႔အခ်ိန္ကေတြက ကြ်န္မကို လက္ထပ္ဖုိ႔တြန္းပုိ႔လာခဲ႔ျပီေလ။
“အဆုိးရြားဆုံး ဝမ္းနည္းေၾကကြဲရမွဳဟာလည္း
အခ်စ္ကပင္ ေပးထားခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္ ….. ”
ေမာင့္မွာ ကြ်န္မကုိ ခ်စ္တဲ႔အခ်စ္ေတြကလြဲရင္ ဘာမွကုိမရွိတာပါလား။ အနည္းဆုံးေတာ့ ကြ်န္မ ယုံၾကည္ ေအာင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေမာင္ၾကဳိးစားခဲ႔သင့္သည္။ ကြ်န္မ ေမာင့္ကုိ ထားပစ္ခဲ႔ပါသည္။ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္မွာ ကြ်န္မ ေမာင့္မ်က္ႏွာကုိ မၾကည့္ျဖစ္ခဲ႔။ ေမာင့္မ်က္ဝန္းေတြ ကုိ ျမင္လုိက္ရရင္ ေမာင့္ရဲ႔ေၾကကြဲ မွဳေတြကုိ ရင္ဆုိင္လုိက္ ရရင္ ကြ်န္မရဲ႔ဆုံးျဖတ္ခ်က္ တံတုိင္းၾကီး တဝုန္းဝုန္း ျပဳိလဲကုန္မွာကုိ သိေနခဲ႔၍ ျဖစ္ပါသည္။
“ ပန္းဆု ခ်စ္တဲ႔သူတစ္ေယာက္ကုိ ေမ့ပစ္ဖုိ႔ဆုိတာ ဘယ္ေလာက္ခက္ခဲတယ္ဆုိတာ ကုိယ္နားလည္ပါ တယ္။ စိတ္မွာ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ စြဲလန္းခဲ႔တဲ႔ခံစားခ်က္ေတြကုိ ေဖ်ာက္ဖ်က္ ျပစ္ရမယ္ လုိ႔ကုိမေျပာပါဘူး။ ပန္းဆု ကုိ နဲ့ လက္ ထပ္လုိက္ ရင္ ပန္းဆုကုိ႔ကုိခ်စ္ လာဖုိ႔ကကုိ႔တာဝန္ပဲ။ အတိတ္က ျဖစ္ခဲ႔တာေတြကုိ ပန္း ဆု ေမ့သြား ေအာင္ အခ်ိန္ ယူျပီး ကုိ ၾကဳိးစားမယ္။ ျပီးေတာ့ ပန္းဆုကုိ ေရာ ပန္းဆုရဲ႔ဂုဏ္သိကၡာကုိပါ ကို ယုံၾကည္ တယ္။ အဲတာတစ္ခု တည္းနဲ႔ပန္းဆုကို ကုိလက္ထပ္ဖုိ့ ဆုံးျဖတ္လုိက္တာ။”
ကုိဦး မ်က္လုံးေတြက ေမာင့္မ်က္ဝန္းေတြနဲ႔ျခားနားစြာ ယုံၾကည့္မွဳေတြနဲ႔ေတာက္ပေန ခဲ့ သည္။ကြ်န္မနဲ႔ေမာင္ ပတ္သက္ခဲ့သည္တုိ႔ကုိ ကုိဦးက လ်စ္လ်ဴရွဳေပးႏုိင္ခဲ့သည္။ ကုိဦး ႏွင့္ လက္မထပ္မီ တစ္ႏွစ္တာသည္ ေမာင့္ ရင္ခြင္မွ ေျပးထြက္လာေသာ ကြ်န္မအတြက္ မုန္တုိင္းထန္ထန္ ေလထန္ထန္နဲ့ အရူးတစ္ပုိင္းျဖစ္ခဲ႔ရေသာ ေန႔ ရက္မ်ားျဖစ္ခဲ့သည္။ ေမာင့္ကုိ သတိရစိတ္တမ္းတစိတ္ေတြနဲ႔ လမ္းခုလတ္ကေန ျပန္လွည့္သြားရန္ ကြ်န္မ အၾကိမ္ၾကိမ္ စိတ္ကူးခဲ့မိသည္။
သုိ႔ေသာ္ ကုိဦး သည္ ပါရမီေကာင္းေသာ ပန္းပုဆရာတစ္ေယာက္လို ကြ်န္မကုိ ထုဆစ္ ေပးခဲ႔သည္။ ကြ်န္မ ႏြမ္းနယ္ေနခ်ိန္တြင္ ကုိဦးသည္ အားေဆးတစ္ခြက္ျဖစ္ခဲ့ သလုိ၊ ေၾက ကြဲ နာက်င္ေနခ်ိန္တြင္ ကြ်န္မ အေယာင္ ေယာင္အမွားမွားနဲ႔ ေခါင္းထားငုိရွဳိက္ခဲ႔ရေသာ ရင္ခြင္ကိုလည္း ေပးခဲ့သည္။ ကြ်န္မ ေမာင့္ရင္ခြင္ ကထြက္ ခြာလာအျပီး တစ္ႏွစ္အၾကာ တြင္ ကုိဦးႏွင့္လက္ထပ္ခဲ႔ပါသည္။
ေခါင္းေလာင္းဆုိတာ မထုိးမခ်င္း ေခါင္းေလာင္းလုိ႔မမည္ဘူး…..
သီခ်င္းဆုိတာ မဆုိမခ်င္း သီခ်င္းရယ္လုိ႔မမည္ဘူး…..
အခ်စ္ဆုိတာ မေပးဆပ္ရင္ အခ်စ္ရယ္လုိ႔မမည္ဘူး …..
( Oscar Hammerstein –American Song Writer– )
ကြ်န္မ၏ မဂၤလာဦးေန႔ရက္မ်ားသည္ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလုိခ်င္ေလာက္ေအာင္ ခါးသီးနာ က်င္မွဳမ်ားႏွင့္ ျပည့္သိပ္လုိ႔ေနသည္။ သုိ႔ေသာ္ ကုိဦး ၏ ရင္ခြင္သည္ ကြ်န္မ အတြက္ အာ ဟာရျဖစ္စရာ ပ်ားသကာေတြ၊ ကြ်န္မအေမာေျပ ေသာက္သုံးစရာ ေရခ်ိဳေအးေတြနဲ႔၊ ေႏြး ေထြးလုံျခဳံမွဳေတြ ေအးျမသာယာမွဳေတြျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ ေနခဲ့သည္။
“ကုိ ေလ ဒီတစ္သက္မွာ တစ္ခါမွ မခ်စ္ခဲ႔ဖူးဘူး။ ပန္းဆုကုိ ေမေမ စိတ္ခ်မ္းသာရင္ျပီးေရာ ဆုိျပီး လက္ထပ္ဖုိ႔ေခါင္ျငိမ့္ခဲ့တယ္ ဆုိတာကုိယ္ဝန္ခံပါတယ္…..ဒါေပမယ့္ ပန္းဆုကုိ ေတြ႔ရေတာ့ ကုိယ့္ဘဝကုိ အလွဆင္ေပးမယ့္ ပန္းေလးတစ္ပြင့္ကုိ ေတြ႔လိုက္ရသလုိပဲ …. ကုိ ေပ်ာ္ေနခဲ့တယ္ သိလား ပန္းဆု …. ပန္းဆုဟာ ကုိ႔အတြက္ အဖုိးမျဖတ္ႏိုင္တဲ႔ဆုလာဘ္တစ္ခုပါ … ပန္းဆုကုိ စေတြ႔လုိက္ရတဲ႔ေန႔ကတည္းက ပန္းဆုကုိ ကုိ ခ်စ္မိသြားတယ္ထင္ပါရဲ႔ …
ကုိဦးရဲ႔ကမာၻမွာ ကြ်န္မေပ်ာ္လာပါသည္။ ကြ်န္မ ဟာပန္းတစ္ပြင့္ျဖစ္တယ္ဆုိရင္ ကုိဦးဟာ ဥယ်ာဥ္မွဴးတစ္ ေယာက္ လုိ ပန္းေတြကုိ ပြင့္လန္းေစသူျဖစ္သည္။ ေမာင့္ရဲ့ ရင္ခုန္ လွုိက္ ေမာ ဖြယ္ရာ ရင္ခြင္တြင္ ကြ်န္မေပ်ာ္ ရႊင္ ခဲ႔သလုိ ကုိဦး၏ ေႏြးေထြးလုံျခဳံေသာရင္ခြင္တြင္ ကြ်န္မျပဳံးလာႏုိင္ခဲ႔ျပီ။ ဒါေပမယ္ ကြ်န္မကုိ ခြင့္လႊတ္ဖုိ႔ကုိဦးကုိ ေတာင္းပန္ရဦးမည္။မုိးလင္းတုိင္း အိပ္ရာႏိုးတုိင္း ကြ်န္မသတိရ သင့္သည့္သူမွာ ကုိဦး ျဖစ္ေနသင့္ ပါလွ်က္နဲ႔ကုိဦးရင္ခြင္မွာ အိပ္စက္ လွ်က္ တစ္ပါး ေယာက်္ားတစ္ေယာက္၏ ရင္ခြင္ကုိ (မသိစိတ္နဲ႔ျဖစ္ေစ)တမ္းတ လြမ္းဆြတ္ေနေသာ ကြ်န္မသည္ ကုိဦး၏ ရင့္က်က္တည္ၾကည္မွု နား လည္ခြင့္လႊတ္မွဳ မ်ား ေအာက္တြင္ သိမ္ငယ္ေနမိသည္။ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာမိန္းမတစ္ ေယာက္ အေနျဖင့္ တစ္ပါးေသာ ေယက်္ားကုိ ကာမပုိင္ရွိလွ်က္က အိပ္မက္ မက္ျခင္းသည္ ပင္ အျပစ္ကား ၾကီးမားလွျပီျဖစ္သည္။ ကုိဦး ခြင့္လႊတ္ေနပါေစ ဦးေတာ့ ကြ်န္မ ကုိ ကြ်န္မ ခြင့္မလႊတ္ႏုိင္။
“ ကုိ ကအသစ္အဆန္း လုပ္ရတာ သေဘာက်တယ္ ပန္းဆုရဲ႔။ ကုိေလ လြန္ခဲ႔တဲ႔တစ္ႏွစ္ ေလာက္က ဥယ်ာဥ္တစ္ခု စျပီးစုိက္ပ်ဳးိခဲ႔တယ္။ ကိုစုိက္ပ်ဳိးတဲ႔ဥယ်ာဥ္က အသီး အပြင့္ ေတြ နဲ႔ေဝေဝဆာဆာ ျဖစ္လာမယ္ဆုိတာ ကုိယုံ ၾကည္ခဲ့တယ္။ ကုိ ကေလ ျဖဴစင္ေနတဲ႔ပန္းတစ္ပြင့္ကုိ ခူးရမွာထက္၊ လွပလြန္းလုိ႔ခူးဆြတ္သြားျပီျဖစ္တဲ့ ပန္းေလးကုိ ကုိယ့္ ရင္ခြင္မွာ ဘယ္လုိလန္းဆန္းေစမလဲဆုိတာကုိပဲ စိတ္ကူးရင္ခဲ့တာ ….. အဲ့ဒါ အခ်စ္ျဖစ္မယ္ ပန္းဆုရဲ႔… ကုိ႔ ရဲ႔အခ်စ္ေတြ ကုိ ပန္းဆုရဲ့ အင္အားေတြပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္ …. ကုိ႔ကုိ ပန္းဆု ခ်စ္လာတဲ႔တစ္ေန႔မွာ ကုိ သတၱိေတြ အရင္ကထက္ ပုိျပီးေကာင္းလာမယ္ ထင္တယ္ဗ်ာ ….. ”
အခ်စ္မွာ ဝန္ထုပ္ဝန္ပုိး ဆုိတာ မရွိ….၊
ဘယ္ေတာ့မွလည္း ဒုကၡတစ္ခုျဖစ္တယ္လုိ႔မသတ္မွတ္….၊
သူ႔ရဲ႔ခ်စ္အင္အားေတြ ဘယ္လုိ တုိးပြား ခုိင္မာလာမလဲဆုိတာ ကုိပဲ သူၾကဳိးစားေနတာ…..။
မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆုိတဲ႔ဆင္ေျခေတြနဲ႔လဲ အယူခံမဝင္တတ္ဘူး …..
ဒါေၾကာင့္မုိ႔အခ်စ္ဟာ အရာတုိင္းကုိ ျမဳပ္ႏွံသျဂိဳ ၤလ္လုိက္ႏိုင္တာ …။ (- Thomas A. Kempis – )
ကုိဦး ၏ခြင့္လႊတ္နားလည္ေသာ၊ ေနေရာင္ေၾကာင့္ ႏြမ္းနယ္ေနေသာ ပန္းလုိ ကြ်န္မကုိ၊ လေရာင္လုိေအးျမ သာ ယာမွဳေတြေပးခဲ့ေသာ၊ အၾကင္နာေတြေၾကာင့္ ေမာင့္ကုိ တမ္းတ စိတ္ေတြသည္ တျဖည္းျဖည္း ေမွး မိန္လာပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ ေမာင္ရယ္ ေမာင့္ကုိ လမ္းခြဲ ထြက္ခြာဖုိ႔ဆုံးျဖတ္လုိက္တုန္းက ေျပာရတာလြယ္ကူ သ ေလာက္ ေမာင့္ ကုိ ေမ့ဖုိ႔က ေတာ့ ကုိဦး သာ ဒီေလာက္ နားလည္မေပးခဲ႔ရင္ကြ်န္မ ေသပင္ေသသြားႏုိင္ ေလာက္ ေအာင္ ခက္ခဲ ေလးလံခဲ့ပါတယ္။
ကြ်န္မ ကုိဦး ရင္ခြင္မွာ (ကုိဦးရင္ခြင္ပါလားဟူေသာ အသိစိတ္ျဖင့္) ကုိဦး၏ စိမ္းညဳိညဳိေမး ဖ်ားကုိ အသာနမ္း လုိက္ မိပါသည္။ ကြ်န္မ ႏွုတ္ခမ္း၏ အထိအေတြ႔ေၾကာင့္ ျပဳံးရႊင္စြာ ႏိုး ထလာေသာ ကုိဦးက ကြ်န္မကုိ အထူး တဆန္း ငုံ႔ၾကည့္သည္။ သူ႔ဇနီး ကြ်န္မ ဒီကေန႔ထူးျခားေနတယ္ဆုိတာ ကုိဦးသိသည္ေပါ့။ ကြ်န္မ ရွက္ရြံ႔စြာ ကုိဦးရင္ ထဲသုိ႔ေခါင္းထုိးခါ ကြ်န္မပါးႏွင့္ ထိကပ္လုိက္မိသည္။ ကုိဦး ရင္က ေႏြးေထြးေနသည္။ ကုိဦးရင္ခုန္ သံ က တုိးသက္သက္ မွန္စြာၾကားေနရသည္။ ကုိဦးရင္ခြင္ ၏ ေႏြးေထြးမွုက ကြ်န္မပါးျပင္မွသည္ တစ္ကုိယ္လုံး သုိ႔ ပ်ံ႔ႏွံ႔သြားေလသည္။
ကုိဦး ကကြ်န္မကုိ ခပ္တင္းတင္းဖက္တြယ္လုိက္ျပီး လွုိက္ဖုိစြာရယ္ေမာလုိက္သည္။ ကြ်န္မ ရယ္သံေတြက လည္း ကုိဦး ရယ္သံနဲ႔အတူစည္းခ်က္က်စြာ ထြက္ေပၚလာသည္။ ကုိဦးကုိ ေက်ာ္၍ ျပတင္းတံခါးဆီမွ ဝင္လာေသာ ေနေရာင္ျခည္ေႏြးေႏြး ေတြသည္ ကုိဦး ရင္ခြင္ႏွင့္ အျပဳိင္ ေတာက္ပေႏြးေထြးလို႔ေနသည္။ ကြ်န္မနဖူးကုိ ကုိဦးက ညင္သာစြာ နမ္းရွုိက္လုိက္ သည္။ ထြက္ေပၚလာေသာ ေနျခည္ႏုႏုနဲ႔အတူ ကုိဦး၏ ေပ်ာ္ရႊင္မွုေတြသည္ ကြ်န္မရဲ႔ ေပ်ာ္ ရႊင္မွုမ်ား ျဖစ္လာခဲ့ပါသည္။ ကြ်န္မ ေမာင့္ကုိ ေတာင့္တမိခဲ့ေသာ နံနက္ခင္းအခ်ိန္မ်ားသည္ ဤ နံနက္ ခင္းတြင္ ဆုံးခန္းသုိ႔တုိင္ခဲ႔ေလျပီတည္း။
ရန္ကုန္သား (ရင္ခြင္တစ္ခု ဖန္ဆင္းျခင္း) ၊ PatheinCity News | ရသစာေပ
(ဤစာမူသည္ စာေရးဆရာ ရန္ကုန္သား(ရင္ခြင္တစ္ခု ဖန္ဆင္းျခင္း) ၏ ဝထၳဳတို ျဖစ္ပါသည္။ ျပန္လည္ ကူးယူ ေဖာ္ျပလိုပါက စာေရးဆရာ ရန္ကုန္သား(ရင္ခြင္တစ္ခု ဖန္ဆင္းျခင္း) ထံမွ ခြင့္ျပဳခ်က္ ၾကိဳတင္ ေတာင္းခံရန္ လိုအပ္ပါသည္။ )
ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္
ျမိဳ႕ေတာ္ပုသိမ္ သတင္းစဥ္
ဆက္စပ္ျပီး ဖတ္ရႈရန္ - ရင္ခြင္တစ္ခု ဖန္ဆင္ျခင္း
[...] ျခားနားရင္ခြင္သူမ၏ညရင္ထဲက ေနရာေလး တစ္ခု [...]
Like or Dislike:
1 
0
ဖတ္လို႔ အရမ္းေကာင္းတာပဲ….။ ပန္ဆုလို မိန္းကေလး မ်ိဳးနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ခ်စ္သူ လို၊ အမ်ိဳးသားေတြအမ်ားအျပားရွိႏိုင္ေပမယ္႔….။ ကိုဦးလို အမ်ိဳးသားမ်ိဳးကေတာ႔ ေတာ္ေတာ႔ကို ရွားႏိုင္ပါတယ္..။
Like or Dislike:
2 
0
အရမ္းဖတ္လို့ေကာင္းပါတယ္….
အေရးအသားေကာင္းလြန္းလို႕ အားက်မိပါရဲ႔ …
ကိုဦးလို အမ်ိဴးသားကိုရတဲ့ မိန္းကေလးက အရမ္းကံေကာင္းတယ္ေနာ္…
Like or Dislike:
1 
0
“အဆုိးရြားဆုံး ဝမ္းနည္းေၾကကြဲရမွဳဟာလည္း
အခ်စ္ကပင္ ေပးထားခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္ ….. ”
(အဲစာသားကိုျကိုက္တယ္)
Like or Dislike:
1 
0
Very Romatic …..
Like or Dislike:
0 
0
Nice site, nice and easy on the eyes and great content too.
Like or Dislike:
0 
0
မိန္းခေလးေတြအေနႏွင့္ေတာ့ အိမ္ေထာင္တစ္ခုကို အခ်စ္
မပါပဲျပဳတတ္ၾကရင္ အဆင္ေျပၾကတာမ်ားပါတယ္..။
ဒီဇာတ္လမ္းထဲက အမ်ိဳးသားလိုလူေတြတကယ္ရွိရင္ေပါ့..။
ေယာက္က်ားေလးေတြအတြက္ေတာ့ မလြယ္ေလာက္ဘုူးထင္တယ္….။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပ်ာ္ေနၾကရင္ေကာင္းတာပါပဲ….၊
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လိမ္မေနမိဘို႕ေတာ့အေရးၾကီးပါတယ္…
Like or Dislike:
0 
0